ساراي

به نام او...

وقتی وجود خدا باورم شد

خدا یه نقطه گذاشت زیر باورم و " یاورم" شد.

+ به قلم سارا |

و سفري را آغاز مي كنم
در نهايت شب
به پريشاني انديشه هايم
و نخواهم پرسيد راه كدام است
و نخواهم پرسيد نشاني چيست
كه هر نگاه تو
همان نشاني آشنايي است
كه مرا به اوج قله بودن
آنجا كه نشان از هست من، نيست-
راهبري مي كند،
بي خويشتن
بي خويشتن
بي خويشتن ...

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ

نوشته های پیشین

دی 1390
فروردین 1389
اسفند 1388
آذر 1388
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387

پیوندها

راز درون
خانه اي براي تو ...
ستاك
سكوت
سكوت شب
شايد وقتي ديگر
صبحدم
طرلان
كتاب زندگي
كيميا
وقت كشي

RSS